Het kanariepietje in mij

Gisterenavond nam ik voor het slapen gaan een kijkje op Instagram en zag een mooi plaatje voorbijkomen met een verwijzing naar iemands nieuwste blogpost. Ik dacht gelijk aan mijn eigen blog, iets waar ik, toen ik ermee begon, lang over na heb gedacht en enthousiast aan ben begonnen. ‘Typisch Saskia’ zei ik nog net niet hardop, het is namelijk al even stil op mijn blog. Geen inspiratie, of zoiets.

Aan enthousiasme in ieder geval geen gebrek, maar het doorzetten is bij mij regelmatig een dingetje. Vaak doe ik iets of impulsief, of ik denk er zo lang over dat er niets van komt. Het moet namelijk uiteraard wel helemaal perfect zijn voordat ik iets uitvoer…regelmatig komt het dan neer op uitstellen en het welbekende afstellen… Als ik dan wel gebruik maak van dat enorme oplaaiende vuur van enthousiasme, zoals bij mijn blog, wordt dat soms dus al snel een steeds kleiner vlammetje. Ik ben dan vaak alweer afgeleid, heb mijn interesse verloren of heb alweer iets nieuws ontdekt waar ik me volledig op heb gestort.

Al die kleine vlammetjes worden overigens regelmatig weer aangewakkerd, door bijvoorbeeld het tegenkomen van spullen die me er aan herinneren. Zo gaat dat namelijk bij mij, ik regel gelijk de benodigde spullen, impulsief als ik ben. Het vriendje weet dat altijd heel mooi te benoemen, met de vinger op de zere plek…. Hij is er zo eentje die gedegen onderzoek doet voordat hij tot aanschaf over gaat, houdt elkaar lekker in balans toch. Hij is er ook zo eentje die de chipszak (als ie nog niet leeg is) dichtvouwt in plaats van dicht frommelt zoals ik. Tikkeltje offtopic, sorry.

Spullen dus, ik heb ondertussen voor elke hobby wel het benodigde materiaal of cursus gehad: een gitaar die me al jaren aanstaart (ik zing zo graag en dacht mezelf ooit te kunnen begeleiden), kleurboek voor volwassenen, snowboardspullen, tennisracket, surfboard, hardloopspullen, naaimachine, handlettering benodigdheden, Photoshopcursus op de plank, yogacursus (1x geweest, inmiddels niet meer geldig vrees ik), tientallen boeken waarvan ik slechts de eerste pagina’s gelezen heb, schoenen en kleding waar ik me – na het er gretig afrukken van de kaartjes – toch niet zo lekker in voel, duizend kleuren wol, Spaanse les, salsadansen. En ik kan je vertellen, dit lijstje kan langer, veelzijdig als ik ben!

Overigens pakt het huis hier ook iets van mee, steeds weer denk ik ‘NU ga ik het netjes houden.’ De volgende ochtend ben ik dit uiteraard alweer vergeten. Maar dit komt doordat ik creatief ben, zoals ik laatst ergens las. Heb dus gelijk een goed argument als het vriendje klaagt. creatief Soms denk ik wel eens, laat ik eens 1 ding kiezen en daar heel blij van worden of heel goed in worden. Maar dan heb ik weer het concentratievermogen van een kanariepietje en zit ik al weer met mijn hoofd ergens anders. Jammer, want door niks echt af te maken voldoet het niet en stel ik mezelf eigenlijk steeds een beetje teleur. Maar hey, misschien moet ik wel niet zo streng zijn voor mezelf. Accepteren dat ik nou eenmaal ben wie ik ben! Het feit dat hier na een poosje radiostilte weer letters verschijnen zegt al genoeg: ik doe!

En weet je, ik heb weer een nieuw idee, er borrelt weer iets. En dit keer ga ik het uitvoeren en doorzetten (denk ik…). Dat het hier zwart op wit staat helpt wellicht al een beetje. We gaan kaartjes en posters laten maken van onze mooie, bijzondere reisplaatjes (fotografie, nog zo’n hobby). Vraag me er gerust naar als het je te lang duurt, af en toe kan ik die welbekende ‘schop onder mijn kont’ wel gebruiken.

Herkenbaar verhaal? Ik ben benieuwd naar jouw lijstje!

Nieuwsgierig naar mijn tweede instagram account met reisfoto’s: @wanderdontwonder. Afbeelding: pinterest.com.

Advertenties

Cactus give-away!

Hoera, tijd voor een give-away!

IMG_1359

Wil jij dit leuke gehaakte cactus duo winnen? Laat dan een reactie achter onder dit bericht en volg eventueel mijn blog (bijvoorbeeld via Bloglovin of door je e-mailadres in te vullen op de homepage). De actie loopt tot en met 31 januari en loopt ook via mijn Instagram. Uit het totaal aantal deelnemers van Instagram en mijn blog komt een winnaar. Doe jij ook mee?

Slaapzand

Reiskriebels, die heb ik eigenlijk altijd. Als er geen reisje gepland staat word ik onrustig. Zoals nu. Dit jaar hadden we maar twee weken vakantie. Ik zeg ‘maar’ omdat ik een paar verre reizen gemaakt heb waarbij ik minstens een paar maanden wegbleef. Iets met veel geld voor een ticket betalen, lang willen blijven. Krijg ik maar niet uit mijn hoofd. Anyway, twee weken, dat betekende dat we niet al te ver weg konden. Uiteraard kan dat wel, maar 10 uur vliegen voor een week of twee vind ik niet de moeite waard. Ik houd niet zo van vliegen. We kozen dus voor iets dichtbij huis dit jaar. En nee, niet Spanje of Frankrijk, want tjah, het moet wel een beetje gek bij ons. We kozen voor Marokko! Geen voor de hand liggende keuze, merkten we aan de reacties wanneer we dit vertelden. De reactie was meestal: ‘ow ja, dat kan ook’ of ‘verrassend!’. Die reacties was ik Lees verder

Aapjes kijken #3

Gebeten door een aap op Monkey Island, bekomen van de grootste schrik en de eerste rabiës prik gehad in Hanoi. Na het vieren van de verjaardag van het vriendje reisden we door richting Sapa, het hoogland van Vietnam.

In Sapa was het plan twee dagen te gaan hiken, inclusief een homestay (een overnachting bij iemand thuis). Uiteraard was mijn apenverhaal het verhaal van de dag en iedereen wilde weten waarom wij de volgende dag eerder weg moesten. We konden helaas dus maar een dag van de prachtige hike in het hoogland genieten, maar dat was al genoeg, wat een gave natuur en bijzondere mensen.

_MG_7543

Lees verder

Aapjes kijken #2

Weet je nog? Vriendje en ik in Vietnam, aangekomen op Monkey Island en klaar voor de wandeling naar de apen, uhu….

Voordat we vertrokken voor de wandeling regelde ik nog even snel een taart als verrassing voor de verjaardag van mijn vriend. Jarig op dit eiland, gave plek dacht ik zo! Samen met een man of acht uit onze groep begonnen we aan de zware wandeling naar de andere kant van het eiland. Mijn vriend en ik waren de laatste van de groep, we deden lekker rustig aan, genoten van het uitzicht en mijn vriend als echte fotograaf maakte van elk mooi plekje wel een foto.

f1806147

Lees verder

Reisherinneringen

Ik plaatste deze tip al op Instagram en omdat het zo simpel is, maar ik er zo blij van werd deel ik het hier ook nog maar eens.

We reizen veel en overal waar we komen pakken we altijd wel een visitekaartje mee. Op dat moment vaak puur uit praktisch oogpunt, zodat je je hostel weer gemakkelijk terug kunt Lees verder