Slaapzand

Reiskriebels, die heb ik eigenlijk altijd. Als er geen reisje gepland staat word ik onrustig. Zoals nu. Dit jaar hadden we maar twee weken vakantie. Ik zeg ‘maar’ omdat ik een paar verre reizen gemaakt heb waarbij ik minstens een paar maanden wegbleef. Iets met veel geld voor een ticket betalen, lang willen blijven. Krijg ik maar niet uit mijn hoofd. Anyway, twee weken, dat betekende dat we niet al te ver weg konden. Uiteraard kan dat wel, maar 10 uur vliegen voor een week of twee vind ik niet de moeite waard. Ik houd niet zo van vliegen. We kozen dus voor iets dichtbij huis dit jaar. En nee, niet Spanje of Frankrijk, want tjah, het moet wel een beetje gek bij ons. We kozen voor Marokko! Geen voor de hand liggende keuze, merkten we aan de reacties wanneer we dit vertelden. De reactie was meestal: ‘ow ja, dat kan ook’ of ‘verrassend!’. Die reacties was ik Lees verder

Aapjes kijken #3

Gebeten door een aap op Monkey Island, bekomen van de grootste schrik en de eerste rabiës prik gehad in Hanoi. Na het vieren van de verjaardag van het vriendje reisden we door richting Sapa, het hoogland van Vietnam.

In Sapa was het plan twee dagen te gaan hiken, inclusief een homestay (een overnachting bij iemand thuis). Uiteraard was mijn apenverhaal het verhaal van de dag en iedereen wilde weten waarom wij de volgende dag eerder weg moesten. We konden helaas dus maar een dag van de prachtige hike in het hoogland genieten, maar dat was al genoeg, wat een gave natuur en bijzondere mensen.

_MG_7543

Lees verder